ขอบชีส~ขอบชีส

Ai Zai Ai Ni - Vic Zhou



กลับมาแล้วค่ะทุกท่าน :-)


ต้องถือว่าสุดยอดจริงๆ สำหรับกำลังใจอันล้นหลามที่ทุกคนมีให้กับ ~ขอบชีส~

นู๋แฮมสเตอร์รุ่นปู่ ที่มีแฟนคลับทั้งในไดและนอกไดเยอะชนิดที่แม่มันยังงงๆ ^^



ขอบคุณนะคะ ขอบคุณทุกคนเลย ขอบคุณมากๆๆๆๆๆๆ

ที่ส่งกำลังใจมาให้ในไดหน้าที่แล้ว .. อ่านแล้วอิ่มใจสุดๆ ^^



แนนเชื่อว่า ที่ขอบชีสรอดมาได้เนี่ย .. ก้อต้องเป็นเพราะกำลังใจของทุกคนที่ส่งเข้าห้องผ่าตัดแน่ๆ

เด๋วไว้จะพยายามหาแอ๊กชั่นพนมมือของขอบชีส มาฝากทุกคนน๊า~

ขอบคุณแทนขอบชีสอีกครั้งด้วยใจจริงค่ะ ^^





...... แล้วก้อที่หายหัวไปซะจนทุกคนเป็นห่วง ว่าป่านนี้นู๋ชีสเปงงายบ้างแร้วหนอ~

ทั้งเพื่อนในได , เพื่อนนอกได , เพื่อนสนิท , คุณสื่อทั้งหลาย ต่างถามเหมือนกันหมด

เจอหน้าถาม , เจอใน MSN ถาม ส่วนเพื่อนในได ถ้าใครเม้นถาม แนนก้อจะตามไปตอบพร้อมขอบคุณ ^^:;

แต่ก้อไม่อัพเดทไดอะรีซะที ... จนพี่อ้อเข้ามาตาม ... เริ่มรู้สึกได้ ...

ที่แนนไม่ได้เข้ามาเขียนไดเลย รวมๆ ก้อ 10 วัน

ก้อเป็นเพราะงานล้มทับค่ะ .. เรียกว่างานเข้าแห่งชาติเลยก้อว่าได้

>..< ตั้งแต่ทำงานมา ไม่เคยรู้สึกท้อใจในการทำงานมากเท่าสัปดาห์ที่ผ่านมาเลย

แถมด้วยการดูแลนู๋ชีสหลังการผ่าตัดพ่วงห้อยท้ายมาอีก ..

ทำให้ 24 ชั่วโมงของแนน .. เหลือเวลานอนแค่ 2-3 ชั่วโมงต่อวัน เท่านั้นเอง T^T



ถ้าเป็นสมัยเรียนน่ะเหรอ .. แค่นี้ สบ๊ายยยยย~ หนักกว่านี้ก้อทำมาแล้ว

ไม่ว่าจะดูบอลโต้รุ่งแล้วไปสอบ หรือจะไม่นอนติดๆ กันยังได้ ..

แต่เนี่ย ..เวลาผ่านมาแค่ไม่ถึง 10 ปี แต่รู้สึกได้เลยว่า ร่างกายมันรับไม่ไหวแล้วจริงๆ

-..-  บ่นเป็นป้าแก่เลยแฮะ



วันที่พาขอบชีสไปผ่าตัด (วันจันทร์ที่ 18 สิงหา) แนนก้อคิดไว้นะว่ากลับถึงบ้านจะรีบเขียนไดก่อนเลย

แถมคิดการณ์ใหญ่ กะไว้เลยว่าจะเขียนทุกวันเลยนะ อัพเดทเรื่องชีสทุกๆ วัน

เหมือนบรรดาคุณแม่สมัยใหม่ที่จะเขียนไดอะรี่ถึงลูกทุกๆ วัน เพื่อดูพัฒนาการ

แต่ทำไปทำมา .. มันทำงั้นไม่ได้จริงๆ ค่ะ ... ไม่ได้เลย

เอาง่ายๆ นะ .. แค่จะเอาเวลาไปแว๊บอ่านหนังสือเช่า ก้อยังไม่มีเลยอ่ะ

ต้องใช้วิธียอมเสียค่าปรับ แล้วอ่าน 2 วัน .. ทั้งๆ ที่ปกติ แค่ ชั่วโมงกว่าๆ ก้ออ่านจบแล้ว!



แนนอาจจะโอเว่อร์เกินกว่าเหตุก้อได้นะ

บางคน .. อาจจะมีเรื่องให้คิดให้ทำ ให้ลำบากกว่าแนนเยอะ

แต่ไม่รู้สิ แนนคิดว่า แนนไหวได้แค่นี้จริงๆ อ่ะ

งานที่แนนทำ ก้อเป็นงานที่ต้องคิด ต้องครีเอทหลายๆ อย่าง

พอเหนื่อยใจ และ เหนื่อยสมองเอามากๆ มันก้อมาลงที่ร่างกายรับไม่ไหวซะงั้น

เพราะกลับบ้านมา ก้อต้องกลายร่างเป็นแม่ลูกอ่อนจำเป็น

มาดูแลขอบชีสต่ออีก ... กว่าจะได้นอนก้อเกือบ ตี 4 ตลอดเลย

((มันยังบ่นไม่หยุด .. ดูสิ เหมือนอัดระเบิดไว้ข้างในเลยโนะ เหอะๆๆๆๆ))



......... นี่จริงๆ จะเขียนเรื่องขอบชีสใช่มั๊ยเนี่ย 555555+

ที่พล่ามมาซะเยอะ ก้อแค่อยากจะบอกว่า ... อยากเขียนไดทุกวันค่ะ

แต่ร่างกายมันไม่อำนวยเอาซะเล๊ยยยยยยย

จริงๆ เมื่อวานอ่ะ จะอัพไดแล้วนะ เพราะเริ่มว่างขึ้นมาหน่อย

แต่มันไม่ไหว .. เหมือนร่างกายใช้งานหนักมาตลอด

เมื่อคืนก้อเลยแหมะ .. เอาหน้าแนบโน้ตบุ๊ค หลับไปบนแป้นซะงั้น!

ตื่นมาสิวขึ้นทันที - -" ฮ่วย~



เข้าเรื่องขอบชีสซะทีเถอะเนอะ ... ((บางคนคงคิด .. เมิงจะบ่นอีกนานมั๊ย แสดดดดด))




^^;



เป็นที่รู้กันนะคะ .. เรื่องโรคของขอบชีส (หรือถ้าใครไม่รู้ ก้อกลับไปอ่านไดหน้าที่แล้วได้ค่ะ)

วันผ่าตัดวันจันทร์ แนนพาขอบชีสไปออฟฟิศด้วย เพราะแนนขอพี่โน้ตลาครึ่งวันบ่าย

ชีสซ่า เหมือนรู้ชะตากรรมตัวเอง เพราะเอาแต่หม่ำผักตั้งแต่เช้า..

 


รีบเร่งจนลนลาน .. เพราะต้องเคลียร์งาน กินข้าว แล้วบึ่งไปโรงบาลเกษตรให้ทันก่อนบ่าย 2

แต่.............................................. ไม่รู้จะรีบเหยียบคันเร่งให้เปลืองน้ำมันทำไม

เพราะ .. พอมาถึงปุ๊บ ก้อนั่งรอไปอีกเกือบ 40 นาที - -"





พักใหญ่ๆ คุณหมอสิรันดร์ ผู้ผ่าตัดชีส ก้อเรียกเข้าไปหา ...

เค้าให้แนนใส่ขอบชีสลงในตะกร้าเล็กๆ ของโรงบาล .. แล้วก้อบอกให้ออกไปรอข้างนอก

ระหว่างนั้น เป็นช่วงเวลาที่กดดันมากถึงมากที่สุด

นั่งน้ำตาซึมๆ .. คิดเยอะ คิดเว่อ ฟุ้งซ่านไปเรื่อยๆ~~~~

แถมมีคนมาทำให้ใจแป้วอีก .. เพราะมีผู้ ญ คนนึงเค้าพาน้องหมามาผ่าตัดด่วน

เหมือนว่าโดนหมาใหญ่ฟัดกระจุยมา

ผู้ ญ คนนั้นเดินไปเดินมา เช็ดน้ำตาเป็นระยะๆ แล้วก้อไม่ยอมนั่ง

จนคุงหมอผู้ ญ ห้องผ่าตัดเรียก .. เท่านั้นแหละ .. แนนก้อยิ่งใจแป้วไปกว่าเดิม

เพราะน้องหมาตัวนั้น ไปสวรรค์ซะแล้ว ...................

-_-" เครียดๆๆๆๆๆ



ระหว่างนั้น มีโอลิมปิก ถ่ายทอดบาส ..

ปกติแนนเป็นคนชอบดูบาสนะคะ ชอบมากกว่าบอลซะอีก

แต่อารมณ์ ณ ตอนนั้น ดูไม่รู้เรื่องอ่ะ .. เหมือนมันแค่ผ่านๆ ตาเท่านั้นเอง

ผ่านไป 1 ชั่วโมงกว่าๆ การรอคอยที่แสนจะอึดอัด .. ก้อหมดลง

คุณหมอสิรันดร์ เรียกให้เข้าไปหา .. ตอนนั้นแนนลุ้นๆ แอบมองเข้าไปในห้องผ่าตัด

เห็นขอบชีสอยู่ในตะกร้า กำลังขยับๆ ............


ดีใจมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

แค่ขยับให้รู้ว่า "ยังมีชีวิตอยู่" ก้อดีใจจนน้ำตาไหลแล้วอ่ะ


คุณหมอเรียกเข้าไปอธิบายว่าผ่าอะไรตรงไหนไปบ้าง . . . ต่อไปชีวิตขอบชีสจะเปงไงบ้าง

แอบตกใจ! เพราะตอนก่อนผ่า กะ หลังผ่า คุณหมอพูดไม่เหมือนกัน!

แต่ก้อเอาเถอะ .. ก้อผ่ามาแล้วนี่ .. ยังไงขอบชีสก้อรอดกลับบ้านได้แล้ว ..

ผ่าเสดออกมา ปากขอบชีส ยังมีเลือดกรังอยู่เลย

ยอมรับคุณหมอเลยค่ะว่าเก่งมากๆ สามารถดมยาหนูตัวนิดเดียวได้ แถมยัง "เย็บในปาก" ขอบชีสได้อีกด้วย




เบ็ดเสร็จค่าผ่าตัดทั้งหมดก้อ 950 บาท ค่ะ ..



พร้อมยาอีก 1 ขวดใหญ่




ตั้งแต่ออกจากห้องผ่าตัด , นั่งรอยา , จนออกจากโรงบาลเกษตร

ขอบชีสนิ่งมาตลอดเลย .. นิ่งจนแนนกลัว

แนนเลยพาเค้าออกมานอนแหม่ะ อยู่บนตัก .. ขอบชีสคงยังไม่สร่างฤทธิ์ดมยา แน่ๆ

เพราะเค้าหลับตาหยี แถมยังเอาหัวมุดๆ ซุกๆ พุงแนนอีก

พอกลับถึงบ้านก้อนอนในกรงแบบนี้ ....





เอาแต่นอน นอน และ นอน

จนแนนกังวลไปหมด .. ทั้งกลัว ทั้งเครียด .. ต้องคอยเปิดฝาบ้านดินเผาเค้าเป็นระยะๆ

วิตกจริตขึ้นสมองแล้วคร๊าบบบบบบบบบบบบบบ



ส่วนเรื่องอาหารการกิน ... ก้อเป็นอะไรที่ .........................

แนนเครียดตั้งแต่ที่คุณหมอบอกว่า "เค้าจะไม่มีฟันล่างอีกแล้วนะครับ"

"จะไม่มีฟันล่างขึ้นมาใหม่อีกแล้ว เพราะหมอรื้อเหงือกเค้าออกไปหมด"

"ถ้าไม่ทำแบบนี้ โอกาสที่จะกลับมาเป็นเนื้องอกอีกครั้งมีสูงมาก"

"เค้ากินอาหารที่ต้องใช้ฟันแทะไม่ได้อีกแล้วนะครับ ต้องดูแลเรื่องอาหารเค้าให้ดีๆ"



คุณหมอพูดมาแบบนี้ .. แนนก้ออึ้ง

คิดอะไรไม่ออก นอกจาก "ซีลีแลค" (เลือกรสผลไม้รวม - - ซื้อในเซเว่นแอบแพง)



วันแรก แนนชงไม่อร่อยมั๊ง (เพราะไม่ได้ชิม)

ขอบชีส ไม่ยอมกิน .. อาจจะไม่คุ้นรสชาติด้วย

แค่นี้ ................... แนนก้อร้องไห้ได้เป็นวรรคเป็นเวร .. ตอนนั้นกัวว่าถ้าลูกไม่กิน แล้วเค้าจะอยู่ได้ไง

โทรไปร้องไห้กับ "น้องแมวดำตัวยาวใส่แว่น" ขอร้องให้เค้าช่วยหาวิธี

งอแง เหมือนคนงี่เง่าอีกแล้ว อริสรา ... แล้วก้อไม่วาย ต้องโดนตะคอกใส่กลับมา

ตอนหลัง ตั้งสติ ... คิดเยอะๆๆๆๆๆ ... มันเป็นแค่เรื่องหางอึ่งน่ะ

ก้อแค่แนนชิม .. ชงให้ข้นหน่อย ให้หวานๆ หน่อย .. แค่นี้ขอบชีสก้อยอมกินแล้ว ^^;

(ตอนนี้กลายเป็นเมนูโปรด ที่ต้องหม่ำทุกเย็น)



ส่วนพวกผักเดิมๆ ที่เค้าเคยกิน ก้อต้องหั่นให้ชิ้นเล็กมากขึ้น กินง่ายขึ้น

คุณหมอบอกว่า เค้าแทะไม่ได้ แต่เค้าก้อเคี้ยวได้

เพราะในปากเค้าด้านใน ยังมีฟันอีกหลายซี่ ไว้เคี้ยวอาหาร



แนนก้อเลยยังให้ผักเดิมๆ คือ

- แตงกวา .. จากเดิม แค่ผ่าครึ่ง ตอนนี้ต้องหั่นเป็นสี่เหลี่ยมลูกเต๋า

- บล็อคโคลี่ .. จากเดิม หั่นเป็นชิ้นให้ถือแทะสบายๆ ตอนนี้ต้องหั่นแต่ตรงที่เป็นดอกๆ เพราะนิ่ม กินง่าย

- ถั่วหวาน .. จากเดิม ก้อแค่เด็ดเม็ดข้างในให้ ตอนนี้ต้องเพิ่มขั้นตอนที่ละเอียดกว่าเดิมมากๆๆๆ

มาดูขั้นตอนการปอกถั่วหวานกันหน่อยดีกว่า ^^;



กว่าจะชำนาญ ก้อเอามีดจิ้มนิ้วไปซะหลายหน

ใช้เวลาในการปอก นานมากกกกกกกกกก เพ่งจนปวดตา ปวดหัว ปวดคอ (เพราะเม็ดกระจิ๋วเดียว)

วันแรกที่นั่งปอก คือ 1 ชั่วโมง แต่ตอนนี้ก้อเริ่มลดๆ ลงบ้างแล้วค่ะ - -"



ส่วนพวกอาหารเม็ดแห้งๆ ก้อไม่กล้าให้ เพราะยังไงเค้าก้อแทะไม่ได้

โทรไปคุยกับภัทรจัง ที่เลี้ยงแฮมๆ เหมือนกัน ... ภัทรบอกว่า ให้ลองเอาอาหารเม็ดเขียวใหญ่ๆ

ไปแช่น้ำดู .. ให้มันพองๆ เละๆ .. เผื่อชีสจะยอมกิน

วันแรกชีสไม่ยอมกินค่ะ ... แนนก้อร้องไห้อีก ... จะนางเอ๊ก นางเอกไปถึงหนายยยยย~

แต่พอวันหลังๆ ขอบชีสคงเริ่มรู้ตัวเองแล้วว่า ไม่มีฟันให้แทะ ...เค้าก้อเลยยอมกินค่ะ ^^;



พอวันที่ 2 หลังจากผ่าตัด ... ขากลับบ้านแนนต้องผ่านโลตุส เลียบทางด่วน

เลยแวะซะหน่อย ... เข้าไปเดินๆ อาจจะเจออะไรดีๆ มาฝากลูก

ในใจที่คิดไว้อย่างแรกเลยคือ ไปแบกโยเกิร์ตกลับบ้านเยอะๆ หน่อย เพราะให้ชีสกินทุกวัน

ซื้อเซเว่น แอบแพงง่ะ - -"

ใช้เวลาช็อปปิ้ง ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงในโลตุส ก้อได้ "ของใหม่" กลับมาฝากขอบชีส



เพิ่งเคยเห็นเหมือนกัน .. หรือมันมีนานแล้วแต่แนนไม่ได้สนใจสังเกตก้อมะรุ

-เชดด้าชีส- ในรูปแบบขวดซอส

เห็นว่าสะดวกดี ... หยดให้ขอบชีสหม่ำๆ ง่ายกว่าซื้อแบบแผ่นๆ เพราะชีสกินติ๊ดเดียวเอง

จะได้ไม่เสียของด้วย ลองชิมๆ (ตอนอยู่บ้านแล้วนะ ไม่ใช่ที่โลตุส) ก้อเค็มๆ มันๆ อร่อยดี ^^

แต่ราคาก้อใช่ย่อยเลยนะ ขวดนึงตั้งเกือบ 200 !!!


กับอีกอย่าง ที่เป็นอาหารเด็กอ่อนแบบภูมิปัญญาชาวบ้าน

เครดิตความคิดโดย กิ๊พ เพื่อนเลิฟ กะ พี่เปิ้ล simplespace ที่แนะนำมาเหมือนกันเด๊ะ

"กล้วยน้ำว้าขูด"



ที่เลือกกล้วยน้ำว้า เพราะมันหวานสุดในตระกูลกล้วยแล้วอ่ะ

ราคาก้อไม่แพง แค่หวีละ 19 บาทเอง ... พยายามเลือกเขียวๆ ไว้ก่อน จะได้กินทัน

พอมันเริ่มเหลือง ก้อเอามาขูดๆ ให้ชีส กระจิ๊ดเดียว (เหมือนเดิม) ที่เหลือแนนก้อกินๆ ไป

สรุป .. สุขภาพดี ทั้งแม่และลูกค่ะ  เหอะๆๆๆๆ

((ตอนแรกขูดให้หยาบไปหน่อย ชีสเคี้ยวหยับๆ เหมือนกินหมากฝรั่งเลย))



แนนอ่ะ เริ่มคลายความเครียดลงไปเยอะเลยค่ะ

เพราะถึงจะต้องเสียเวลาเตรียมของกินให้ชีสมากกว่าเดิมหลายชั่วโมง

แต่ถ้าทำแล้ว เค้ากินได้ แนนก้อโอเค ^^

ไม่ได้โทรหาใครละ .. เพราะเลิกฟุ้งซ่าน .. เริ่มคิดวิธีให้ขอบชีสได้กินอาหารเม็ดบ้าง

คิดๆ อยู่พักนึง หลังจากมองกล่องอาหารเม็ดเค้า .. แล้วก้อเริ่มเลย



เริ่มด้วยการเอามีดมาหั่นชีสบอลให้เป็นชิ้นพอดีคำ (สำหรับเค้า)

บิ คุกกี้ให้ชิ้นมันเล็กลงมากๆ เผื่อว่าขอบชีสจะกินได้ทั้งคำ

แล้วก้อสิ่งสุดท้าย ที่แนนคิดว่า นี่คือขั้น advance สำหรับแนนแล้วก้อคือ

"การปอกเม็ดปอ .. แล้วกระเทาะเนื้อในออกมา"



สังเกตนิ้วสิคะ ... เยินได้อีก -*-

แรกๆ ปอกเม็ดปอ ก้อลำบากพอๆ กะถั่วหวานอ่ะค่ะ จิ้มโดนนิ้วไปซะหลายแผล

เพราะมันเล็กมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ถ้าบีบแรงๆ ก้อแตกเละคามือซะอีก

ใช้เวลาไม่ต่างกับถั่วหวาน ... เผลอๆ อาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ เพราะต้องค่อยๆ แซะเนื้อในให้เค้าด้วย

เบ็ดเสร็จ ทำทุกอย่างให้ชีส ในแต่ละมื้อ ใช้เวลาไปประมาณ เกือบ 4 ชั่วโมง!!!!

แต่คิดว่า ยิ่งทำบ่อย ก้อยิ่งใช้เวลาน้อยลงค่ะ ... เชื่อว่างั้นนะ ^^;



ล่าสุดเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ... พาชีสไปหาคุณหมอจ๋า เพื่อ follow up อาการกันหน่อย

แต่ไม่เจอหมอจ๋าอ่ะ

กลายเป็นคุณหมอผู้ ช ใส่แว่น (มารู้ทีหลังว่า ชื่อคุณหมอพรชัย)

คุณหมอบอกว่า หมอจ๋า ต้องลงไปช่วยข้างล่าง เพราะมีสัตว์ป่วยเยอะเหลือเกิน - -"

((แอบนึกในใจ แล้วทำไมคุณหมอไม่ลงไปแทนน้อ~ อยากหาหมอจ๋ามากกว่า))



แนนจำไม่ได้ว่า เคยหาคุณหมอคนนี้รึป่าว ..

แต่ไม่ค่อยคุ้นเท่าไหร่ แล้วก้อรู้สึกว่า คุณหมอจับขอบชีสเหมือนไม่ถนัด

แถมขอบชีส ... จากที่แนนเลี้ยงมาเกือบ 2 ปี แล้ว ไม่เคยได้ยินเสียงร้องของขอบชีสเลย

ยังนึกว่า ขอบชีสคงเป็นใบ้ :-P

แต่พอคุณหมอจับชีสตรวจเท่านั้นแหละ ร้องจุ๊ดๆๆๆๆ จิ๊ดๆๆๆๆๆ ซะดังลั่นเลย

เห็นแล้วก้อยิ่งรู้สึกไม่ค่อยดีเข้าไปอีก - -



คุณหมอจับปากขอบชีส แหวกๆ ดู แล้วก้อบอกว่า แผลโอเคดีไม่มีอะไรต้องห่วง

แนนยังต้องให้ยาขอบชีสต่อไปเหมือนเดิม

ขอบชีสแอบฟันยาวอีกแล้ว .. ฟันขึ้นเร็วมากจนคุณหมอบอกว่า

"เอากรรไกรตัดเล็บของคนน่ะแหละครับ .. ตัดให้เค้าเองเลยจะง่ายกว่ามาหาหมอนะ"


>..< ใครจะกล้า!


แล้วคุณหมอก้อถามรายละเอียดต่างๆ เกี่ยวกับการให้อาหารของขอบชีส ว่าแนนทำไงบ้าง

พอเล่าๆ ไปคุณหมอก้อทำหน้าเหวอ เหมือนแบบเฮ้ย คุณใช้เวลาเยอะงั้นเลย

แล้วคุณหมอก้อแนะนำว่า

"ไปซื้อเกอร์เบอร์มาป้อนแทนซีลีแลคสิ ... เค้าขายเป็นกระปุก จะได้ไม่ต้องเสียเวลาชง"


-..-


เอ่อ........... ไม่ได้บอกคุณหมอหรอก แต่นึกในใจว่า

เคยไปดูมาเหมือนกัน อาหารเด็กอ่อนแบบนั้น ... แต่ราคาแพงระยับ

คือกระปุกนึงมีนิดเดียว แต่ราคาพอๆ กับที่แนนสามารถซื้อซีลีแลคได้ 1 กล่องใหญ่ + 1 กล่องเล็กเลยอ่ะ

แนนยอมชงให้เค้าดีกว่าค่ะ แหะๆๆๆๆ

ไอ้ที่เสียเวลาน่ะ มันคือการปอกถั่วหวาน กะ เม็ดปอ ตะหาก ...



ไปหาคุณหมอทั้งที .. ก้อต้องให้ชีสชั่งน้ำหนักซะหน่อย



เที่ยวนี้ก้อลดลงไปอีก 4 กรัม จนตอนนี้เหลือแค่ 50 กรัมแล้วชีสเอ๊ยยยยย

ไม่รู้จะโด๊ปยังไงไหวแระเนี่ย ..

((ที่เห็นในรูปคือ มือแนนที่จับเค้านะคะ ... เด๋วนี้ตั้งแต่ไม่มีฟัน ก้อหงอลงไปเยอะเลย))



สถานการณ์ ณ วันนี้ เวลานี้ ..

หมดจากเรื่อง ฟัน , อาหาร แล้วก้อมีเรื่องให้ต้องกลุ้มใจเพิ่มขึ้นอีก

ก้อคือ .... ขอบชีสขนร่วงค่ะ

ร่วงกระจุยกระจาย น่ากัวมากๆ แนนเห็นแล้วยังแบบ ... เฮ้ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ตอนนี้ร่วงไปแถบนึงแล้วอ่ะ ตรงด้านในหนังย้วยนี่แทบไม่มีขน

กลายเป็นนู๋ขี้เรื้อนไปซะงั้น - -"

ตอนนี้ขอบชีสก้อยังคงตั้งหน้าตั้งตา คันๆๆๆ แล้วก้อเลียๆๆๆ จนขนร่วงเต็มกรงไปหมด



แนนว่า .... ต้องเป็นเพราะอาหารที่ป้อนให้ "มีชูรส" แน่ๆ

คิดๆๆๆๆๆ ว่าอะไรที่เป็นไปได้ ..

แล้วก้อไปหยุดที่ ชีสขวด อ่ะ ... เพราะเป็นอย่างเดียวที่ไม่ใช่อาหารเด็กอ่อน

เลยเล่าให้ "น้องแมวดำตัวยาวใส่แว่น" ฟังใน MSN

เค้าก้อคิดตรงกันกะแนนแหละ.. ก้อเลยสรุปว่า แนนต้องหยุดให้ ชีสขวด กับขอบชีสไปก่อนละกัน

((ชื่อชีส แต่กินชีส เออ เอาให้งงกันอีก))

ไว้วันเสาร์ .. ก้อคงต้องพาไปหาหมอจ๋ากันอีกรอบ ...

ไปโรงบาลเกษตร จนคุณพี่ รปภ. จำหน้าได้ละ .. เด๋วนี้พอเลี้ยวรถเข้าไปปุ๊บ เค้าก้อหาที่จอดให้เลย

VIP ดีเนอะ .. อิอิ ^^




ปล. ประจำวัน:

- แนนกลับมาลั๊ลลาเหมือนปกติแล้วนะคะ .. ไม่ฟุ้งซ่านแล้ว ^^;

- แค่ขอบชีสกินได้ทุกอย่างที่แนนป้อนให้ แนนก้อดีใจมากแล้วค่ะ

- เปลี่ยนมาเครียดเรื่องงานแทน - -

- เพิ่งไปดูหมอมาเมื่อวานล่ะ วีวี่ ... พี่แว่นมหาพยากรณ์คนเดิม (แกขึ้นราคาเป็น 300 แล้วนะ)

- เฮอริเคนที่พัดเข้าใส่เมื่อวันศุกร์ ตอนนี้เริ่มทำใจได้บ้างละ .. ก้มหน้าทำงานต่อไป (ก่อนละกัน)

- ได้เวลาตัดสินใจครั้งใหญ่ จะเป็นไงก้อเป็นกัน (ล่ะวะ)

- เดือนหน้าบริษัทมี outing ล่ะ .. แต่ได้ไปแค่พัทยา - -" ก้อยังดีกว่าไม่ได้ไปไหนเลยล่ะเนอะ

- fighting เรื่องเกาะล้านไปแล้ว จะ 150 หรือ 20 เด๋วได้รู้กัน เฮ้ออออ~~~


*ขอขอบคุณอีกครั้ง สำหรับกำลังใจดีๆ จากทุกคนที่มีให้แนนและขอบชีสนะคะ ขอบคุณมากๆ ค่ะ*