*In Memorial My Dearest Cheezie*

ไม่เสียใจที่รักเธอ - สุเมธ&เดอะปั๋ง





ขอบชีสจากไปแล้วนะคะ ..





หนูแฮมสเตอร์รุ่นคุณปู่ ที่เซ่อซ่าฮาบ๊อง ต๊อง และ ถึกอึดทนที่สุด

ได้ไปอยู่กับ หนานุ่ม และ แตงโม บนสวรรค์เรียบร้อยแล้ว ... เมื่อเช้านี้เองค่ะ




วันเสาร์ที่ 30 ส.ค. เวลา 7.44 น. ณ ห้องฉุกเฉิน โรงบาลเกษตร ... ขอบชีสหลับไปอย่างสงบ

ทั้งๆ ที่สัญญากันไว้แล้วว่า จะมาหาหมอจ๋านะลูก

แต่ขอบชีสก้อคงไม่ไหวจริงๆ ... จะว่าไปเค้าคงจะไม่ไหวตั้งแต่เมื่อวานแล้วล่ะ

แนนคิดว่าเค้าคงอดทนถึงที่สุด เพราะไม่อยากให้แนนลางาน




ช็อกนะคะ คิดตลอดเวลาว่าเป็นความผิดของแนน ที่ไม่ดูแลเค้าให้ดี




อาการเค้าทรุดลงเรื่อยๆ ตั้งแต่วันพฤหัส แต่แนนก้อยังคิดว่าคงไม่เป็นอะไรมาก

คือแนนเห็นว่าเม็ดปอที่แนนแกะให้ เค้าไม่ได้กินเลย ตั้งแต่วันพฤหัส

แนนก้อคิดว่า ไม่เป็นไร เด๋วแนนป้อนซีลีแลค กับ โยเกิร์ตให้ละกัน


เช้าวันศุกร์ ป้อนทั้งซีลีแลคให้ ป้อนทั้งโยเกิร์ตให้ ... แต่คราวนี้ขอบชีสได้แต่ส่ายหน้า

แม้แต่ของชอบมากๆ ก้อไม่เอา...

มองไปที่ชามผัก .. อย่างน้อยขอบชีสก้อยอมกินถั่วหวานที่แกะไว้ .. อ่ะ ยังดี

ก่อนไปทำงานแนนยังแวะซื้อ แตงกวา กับ บล็อกโคลี่ กะว่าจะป้อนเค้าตอนเย็นด้วย


กลับถึงบ้าน .. ขอบชีสนอนหงอยอยู่ข้างห้องน้ำ

ผิดสังเกตตรงที่ในกรงไม่มีก้อนอึของขอบชีสอยู่เลย

แถมในกรงยังมีหนมอยู่เต็ม .. ไม่แตะเม็ดปอเหมือนเดิม .. น้ำในขวดไม่ลดลงเลย

แนนชักใจคอไม่ดี แต่ก้อยังเดินไปล้างแตงกวามาป้อนเค้า

พร้อมทั้งชงซีลีแลคให้กินด้วย

แต่ก้อเหมือนเดิม ............. ขอบชีสไม่เอาอะไรทั้งนั้น



แนนเห็นเค้าหงอยๆ เลยอุ้มมาวางบนตัว .. ปกติขอบชีสจะชอบสำรวจ ดมๆ เสื้อผ้าหม่ามี๊

แต่วันนี้ไม่เลย .. เอาแต่ซุกตัว

ตอนนี้เค้าเหลือตัวนิดเดียวแล้ว จับลงไปเจอแต่ซี่โครง

ไม่คิดเลยว่า จะได้ถ่ายรูปเค้าในช่วงเวลาปกติเป็นครั้งสุดท้าย.........



คืนนั้น แนนไม่ได้ขึ้นไปนอนบนห้อง .. แต่นอนอยู่บนพื้นบ้านข้างๆ กรงขอบชีส

ยังได้ยินเค้าขยับๆ อยู่บ้าง แต่ก้อหงอยเต็มที

MSN ไปบอก "น้องแมวดำตัวยาวใส่แว่น" ว่า .. สงสัยลูกจะไม่ไหวแล้วล่ะ



แนนตื่นมาอีกที ตอนปามาน 6 โมง กำลังจะเตรียมตัวไปอาบน้ำ

กะว่าจะไปให้เป็นคิวแรกของหมอจ๋าเลย ขอบชีสจะได้ไม่ต้องรอนานมาก

แต่พอแนนเปิดฝาบ้านดินเผาออกดู ก้อพบว่า ขอบชีสนอนหมอบ หายใจถี่ๆ

เห็นท่าไม่ดี .. รีบอุ้มเค้าออกมา

ขอบชีสตัวร้อน ด้านในตัวแฉะไปหมด ทั้งหน้าท้อง ทั้งแผงคอ

ทำหน้าผะอืด ผะอม เหมือนอะไรติดอยู่ในคอ

แนนรีบไปหยิบไซริงดูดน้ำมาป้อนเค้า .................. แต่ขอบชีสก้อเหมือนกินไม่ได้

แนนประคองตัวเค้าลงบนหอคอยบ้านดินเผา ให้นอนขดๆ ไว้อย่างนั้น

ขอบชีสยังมีแรง เอาฟันขบกับขอบหอคอยดังแกร่กๆๆๆๆ

แนนนึกในใจ หรือว่าฟันบนจะยาวจนไปแทงลิ้นเค้า ทำให้เค้ากินอะไรไม่ได้

คิดปุ๊บ ก้อหยิบกรรไกรตัดเล็บทันที กะว่า เอาวะ! ยังไงต้องช่วยชีวิตลูกให้ได้ ทำไม่เป็นก้อต้องเป็น!

แต่ขอบชีสไม่ยอมให้เปิดปากเลย .. เอาแต่ดิ้นๆ ทั้งๆ ที่เหมือนจะหมดแรงอยู่แล้ว



แนนตัดสินใจ รีบไปอาบน้ำแต่งตัวให้ไว

แล้วบึ่งรถพาเค้าไปหาหมอที่เกษตรดีกว่า ถึงจะยังไม่ใช่เวลาตรวจแต่ไปพักที่ห้องฉุกเฉินก้อยังดี

ระหว่างทาง ขอบชีสหายใจหอบถี่อย่างรุนแรง นอนขดอยู่ในฝาบ้านดินเผา

แนนได้แต่บอกว่า "ทนหน่อยนะลูก จะถึงแล้วนะลูก"

แต่ก้อมาติดไฟแดงตรงแยกเกษตร ..

แนนก้อหยิบกล้องออกมา ถ่ายวิดีโอไว้ .. แล้วมันก้อเป็น"ภาพสุดท้าย" ที่ขอบชีสมีลมหายใจ ..




ถัดจากช่วงเวลานั้น ไม่ถึง 5 นาที กำลังจอดรถเรียบร้อย

ขอบชีสก้อร้องขึ้นมาดัง ฟิ๊ .... ฟิ๊ .... ฟี๊.... ฟี๊ ....

เหมือนจะเป็นเฮือกสุดท้ายแล้ว .. เลยร้องบอกแนนให้ได้ยินว่า "หนูจะไปแล้วนะคับ"

แนนได้แต่บอกลูกว่า "ขอบชีส .. ถึงโรงบาลแล้วลูก เจอหมอก่อนนะลูก"

วิ่งไปถึงตรงจุดทำนัด .. พี่เจ้าหน้าที่รีบบอกให้วิ่งไปห้องฉุกเฉินด้านหลัง เพราะหัวใจยังเต้นแต่อ่อนแรงมาก

วิ่ง

วิ่ง

วิ่ง

วิ่งไปถึงห้องฉุกเฉิน ช่วงเวลาไม่น่าเกิน 2 นาที

ไปถึงรีบเรียกหาเจ้าหน้าที่ ... เค้ารีบคว้าตัวขอบชีสเข้าไปด้านใน

T_T



ช่วงเวลาบีบหัวใจ .. ใจแนนจะขาดลงตรงนั้นแล้วอ่ะ

คุณหมอเดินออกมา แล้วบอกว่า "เสียใจด้วยนะคะ เค้าไม่หายใจตั้งแต่มาถึงห้องฉุกเฉินแล้วค่ะ"

"สาเหตุน่าจะมาจาก ขาดอาหาร และ ขาดน้ำ เพราะจับลงไปเจอแต่หนังหุ้มกระดูกนะคะ"

"จริงๆ แล้วถ้าเค้าไม่ยอมกินอะไรเลย ต้องพามาให้น้ำเกลือนะคะ"

"หมอเสียใจด้วยค่ะ แต่เค้าไปสบายแล้วนะ"



แล้วแนนก้อร้องไห้ออกมา แบบไม่อายหมอ ไม่อายใครทั้งนั้นอ่ะ

คือ เหมือนแบบ .. ทำไมเราช้า , ทำไมเราไม่พามาตั้งแต่เมื่อคืน , ทำไมเราไม่ดูแลเค้าให้ดีกว่านี้

ทำไมถึงปล่อยให้เค้าทรมานจนตายไปแบบนี้!!!

ทำไมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ได้แต่ถามตัวเองแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมา



พาขอบชีสใส่ตะกร้าเดินออกมา .. พี่เจ้าหน้าที่ตรงจุดทำนัดเดินมาถามว่า "ทันมั๊ย?"

แนนได้แต่ส่ายหน้า .. เค้าก้อเลยบอกว่า "เสียใจด้วยนะคับ"



ขึ้นรถปุ๊บก้อเอาแต่ร้องไห้ ร้องไห้ ร้องไห้

เอาขอบชีสขึ้นมากอดแนบแก้ม ตัวยังอุ่นๆ อยู่เลย แล้วก้อยังมีน้ำใสๆ ไหลออกมาจากตัว

เหมือนธาตุแตกอ่ะ .. มีออกมาทั้งทางตัว ทางจมูก ทางปาก

ระหว่างนั้นฝนกก้อตกกระหน่ำลงมา คิดในแง่ดีก็เป็นสายฝนเย็นๆ ที่มาพาตัวขอบชีสไปอยู่ด้วย

แล้ว "น้องแมวดำตัวยาวใส่แว่น" ก้อโทรกลับมา


"ไม่ร้องนะคะ .. ลูกไปดีแล้ว .. เค้าไม่อยากอยู่แล้ว .. แนนทำดีที่สุดแล้วนะคะ"

"เค้าเป็นสัตว์ฟันแทะ พอไม่มีฟันแบบนี้ เค้าก้อไม่อยากอยู่ ให้เค้าไปเถอะ"

"ไม่ใช่ว่าแนนไม่ได้ป้อน แต่เค้าเลือกที่จะไม่เอาแล้ว ยังไงก้อต้องไปค่ะ"

"เค้าจะได้ไปวิ่งเล่นสนุกอยู่กับหนานุ่ม กับแตงโมไง .. ฝนตกด้วย ขอบชีสจะได้เย็นๆ"



แนนผิดมั๊ย? ที่แนนเลือกให้เค้าผ่าตัด ไม่งั้นเค้าก้อจะอยู่ได้นานกว่านี้ใช่มั๊ย?


"ถ้าแนนไม่ให้เค้าผ่าตัด เค้าจะต้องทรมานกว่านี้อีกค่ะ"

"แต่นี่คือ เค้าเลือกที่จะไม่กินเอง เค้าไม่อยากอยู่แล้วนะคะ ยังไงเค้าก้อต้องไป"



คุยกันจนแนนขับรถถึงบ้าน .. ดีที่ไม่มีพี่ตำหนวดมาเรียก เพราะแนนไมได้ใส่ small talk

เลยบอกเค้าไปว่า "แนนจะเอาขอบชีสฝังไว้ในกระถางต้นไม้ที่บ้านบนระเบียงนะคะ"

ระหว่างที่ขุดดินในกระถาง ขอบชีสก็นอนอยู่บนเก้าอี้ใกล้ๆ ท่าทางเหมือนแค่หลับอยู่เฉยๆ เอง

ได้แต่บอกขอบชีสว่า .. หลับให้สบายนะลูก

อยู่ในกระถางต้นไม้ ยังไงก้อมีประโยชน์ เป็นปุ๋ยได้อีกนะลูก

แล้วก้ออุ้มเค้ามาจูบลาเป็นครั้งสุดท้าย .. จับๆ หนังตาเค้าให้ปิดลงมา

ขอบชีสยังตาหยีน่ารักอยู่เลย ............... T^T



ขอบคุณขอบชีส:

- ขอบคุณนะลูก .... ที่หนูทำให้หม่ามี๊ยิ้มได้ในวันที่เป็นทุกข์

- ขอบคุณนะลูก .... ที่สร้างความสุขให้หม่ามี๊ได้ไม่เว้นวัน .. ท่าทางน่ารักของหนู หม่ามี๊จำได้ไม่ลืมเลย

- ขอบคุณนะลูก .... ที่อดทนมีชีวิตอยู่ จนถึงอายุ 1 ขวบ กับอีก 10 เดือนพอดี

- ขอบคุณนะลูก .... ที่หนูยอมให้หม่ามี๊อุ้ม หอม จูบ แม้ว่าหนูจะขี้รำคาญก้อตาม

ขอบคุณที่หนูเกิดมา ให้เราได้เจอกัน .. ให้เราได้รักกัน และมีช่วงเวลาดีๆ ต่อกันนะลูก


รัก"ขอบชีส" มากมาย ไม่น้อยกว่า"หนานุ่ม" และ "แตงโม" ...

ลูกๆ ของหม่ามี๊ น่ารักที่สุดในโลกเลยลูก

หลับให้สบาย .. วิ่งเล่นกันให้สนุก .. แล้วกลับมาหาหม่ามี๊อีกน๊า~