ใครไม่กินกาแฟ เค้าก้อมีน้ำแดง เฮลบูบอย (ชงได้จางงงงมากกกกกก) ไว้บริการค่ะ

ร้านกาแฟร้านนี้ เค้าพรีเซ้นว่าไม่ธรรดาค่ะ  คือ ... ใช้บริเวณหน้าคุก มาทำร้านกาแฟ

เลยตั้งชื่อร้านว่า Coffee Cook (หรือกะให้คล้องกับ Coffee Prince??)

ฟังดูเหมือนครีเอทเนอะ ... แต่แนนว่ามันก้อธรรมดาๆ อ่ะ ไม่เห็นว่ามันพิเศษ พิศดารตรงไหน!?

- -"

.
.
.
.

ถัดจากคุก ไปไม่เท่าไหร่ ..

ก้อแวะหน่วยงาน OTOP ต่อเลยค่ะ นั่นคือ ศูนย์ศิลปาชีพ จังหวัดแม่ฮ่องสอน

ตึกนี้มี 3 ชั้นค่ะ ข้างในก้อมีของขาย ของโชว์เยอะแยะเลย ^^

 
ชั้น 1, 2 จะเป็นสินค้าที่โชว์ด้วย ขายด้วย

แต่ชั้น 3 จะเป็นโชว์อย่างเดียว เกี่ยวกับชนเผ่าต่างๆ แนนไม่ได้ขึ้นไปค่ะ

มัวแต่สาระวนอยู่กับการเลือกผ้าพันคอ ... เพราะเค้าให้เวลาแค่แป๊บเดียวเท่านั้น

(ก้อมัวแต่เผาเวลาไปกับตรงส่วนที่ไม่ควรจะอยู่นานเลยจิงๆ เหอะ -*- แล้วก้อมาเร่งๆ)

แล้วก้อมาเจอผืนนี้ค่ะ .. ราคาสะดุดตามากมาย o_O

 
ที่ป้ายเขียนไว้ว่า ..

ผลิตภัณฑ์ผ้าคลุมไหล่ขนแกะล้วน กลุ่มศิลปาชีพผู้ผลิต บ้านห้วยห้อม

เอ่อ ... เห็นแล้วก้อแปลกใจ

คือจับๆ ดู ก้อรู้สึกได้ถึงความนุ่ม อบอุ่น ลายผ้าสวยงาม น่าใช้

แต่ราคาซื้อไม่ลงจิงๆ ค่ะ ... แล้วก้อไม่เข้าใจว่าทำไมต้องใช้ขนแกะ??

คือ ประเทศเรา เน้นเลี้ยงแกะ ฤ? .. เท่าที่เรียนมาก้อไม่ใช่นิ

แล้วเค้าเอาขนแกะมาจากไหน? แล้วที่มันแพงนี่แพงเพราะนำเข้าขนแกะ? หรือแพงเพราะฝีมือแรงงาน?

ถ้าเป็นอย่างหลัง คงไม่ใช่แน่ ... เพราะมันก้อมีผ้าพันคอที่ทอผ้าฝ้าย ผืนละ ร้อยกว่าบาท เอง

ข้องใจ๊ ข้องใจ ... ใครรู้ช่วยบอกที ^^"

.
.
.
.

จากนั้นก้อต้องตามคณะ ทั่นผู้ว่าฯ ไปเปิดงานในพิธีแห่จองพารา ... ซึ่งงานนี้มีทีวีทุกช่องมาทำข่าวเลยค่ะ

มี ปนัดดา วงศ์ผู้ดี เป็นพิธีกรด้วย

แต่พวกเราไม่มีใครสนใจเลย ... รู้สึกร้อน เหนื่อย เพลีย อย่างแรง

อยากพัก แต่เค้าไม่พากลับโรงแรมนี่ ... มีแค่ 2 ทางเลือกคือ

อยู่ในงาน จนกว่างานจะเลิก ประมาณ 2 ทุ่ม แล้วเค้าก้อจะพากลับโรงแรม และกินข้าวเย็นที่นั่น

หรือ อีกทางคือ เดินออกจากงานไปอีกซัก 100 เมตร ก้อจะเจอ "ถนนคนเดินแม่ฮ่องสอน"

คิดว่า แนน จะไปที่ไหนคะ?

ติ๊ก ต่อก ติ๊กต่อก

ให้เวลาคิด

.
.
.
.


:-p

หลายคนคงเดาได้ เพราะรู้กันดีแหละว่า ... แนนอ่ะ บ้าช็อปปิ้งมากกกกกกกกกกกกกกกก

ถ้าไม่ได้ไปเดิน ก้อไม่ค่อยสนใจอยากซื้ออะไร

แต่ถ้ามันได้เดินแล้วล่ะก้อ ...... หึหึ

 
ดูในรูปจิ ... มีร้านนึงเค้าให้น้องหมาพุดเดิ้ลเฝ้าร้าน ... แล้วมันก้อเฝ้าได้จิงๆ ด้วยนะ โคดน่ารักเลยยย ^^;

ระหว่างที่เดินๆ ก้อสอบถามราคาไปเรื่อยๆ ... ส่วนใหญ่ที่นี่จะขายของไม่ค่อยหลากหลาย

เน้นขายแต่ของสไตล์พื้นเมืองกันซะเยอะ เหมือนๆ กันหมดเลย

พวกชุดเสื้อแบบคนไทยใหญ่ กระโปรงสั้นบานๆ แบบจาวเหนือ แล้วก้อพวกรองเท้าสาน กระเป๋าปัก

ส่วนใหญ่ราคาแพง ถึง แพงมากค่ะ - -"

แนนได้เสื้อยืด ลายแม่ฮ่องสอนมาตัวเดียวเอ๊งงงง ไว้ใส่เล่นๆ อยู่บ้าน

เดินไปถึง กลางๆ ซอย ... มีครอบครัวนักร้อง นักดนตรี จาวเหนือ ตั้งวงร้องเพลงอยู่

พ่อ - แม่ - ลูก

ขายซีดีเองด้วยนะ ลูกสาวร้องเพลงเสียงหวานใสมาก

แต่ไม่ได้อุดหนุนซีดีเค้าหรอก เพราะฟังภาษาเหนือไม่ออกน่ะเจ้า~~~ (>..<)//

.
.
.
.

หลังจากเซ็งๆ กับของที่ราคาแพงแล้ว ก้อเริ่มเดินหาของกินกันแทน ^^

ลั๊ลลามากๆ เพราะของกินราคาถูกสุดๆ

แสตมป์ซื้อขนมกล้วย ... 3 ชิ้น 5 บาท !!! เอ่ออออ ~~ พี่คะ ขายของเอากำไรบ้างก้อได้นะคะ

นอกจากขนมพื้นเมืองแบบต่างๆ ก้อมีพวกอาหารคาววางขายอยู่ด้วยเหมือนกัน

แล้วแนนก้อมาเจอะกับอาหารรสแซ่บของชาวไทยใหญ่เข้าอย่างจัง!!

 
เมนูนี้ เค้าเรียกว่า "หมี่เส้นโก้" ค่ะ ราคาถูกมากๆ ห่อละ 10 บาทเท่านั้น

แถมแม่ค้าใจดี ... อารมณ์ดี คุยเล่นกับพวกเราเพลินไปเลย ... ยังบอกด้วยนะว่าถ้าอยากได้สูตรจะเอาให้

จิงๆ แล้วก้อไม่มีอะไรมากค่ะ เพราะคำว่า โก้ ในภาษาไทยใหญ่แปลว่า ยำ

ซึ่งก้อคือ เอาเส้นหมี่ ไปยำๆ คลุกๆ กับกระเทียมเจียว หมูสับ ผักโรย พริกป่น แล้วก้อบีบมะนาวตบท้าย

เท่านั้นเอง ... สูตรมีแค่นั้น แต่รสชาติเด็ดสุดๆ อร่อยมากๆๆๆๆๆๆ

เค้ามี 2 แบบนะคะ คือ "หมี่เส้นโก้" กับ "ข้าวเส้นโก้" (ข้าว = ขนมจีน)

แต่เท่าที่ชิมมาแล้วทั้ง 2 แบบ ... แนนชอบแบบเส้นหมี่มากกว่าค่ะ ^^;

.
.
.
.

เดินเล่นกันจนถึง 2 ทุ่ม ก้อได้เวลากลับขึ้นรถ เพื่อตรงดิ่งไป โรงแรม อิมพีเรียล ธารา

 
โรงแรมนี้ ไม่มีความรู้สึกแปลกๆ แล้วค่ะ ^^

((แนนเป็นพวกเซ้นไวกับเรื่องปามานนี้อยู่แล้วด้วยอ่าค่ะ))

ในรูปคือ จิงๆ นุ่งกางเกงเล ที่ซื้อกับคุณป้าขาไม่ดีบนดอย กะว่าจะถ่ายรูปเก็บไว้

แต่พอดีหันไปเห็นทรงผมแล้วรู้สึกชอบเลเยอร์ขึ้นมาซะงั้น (นานๆ มันจะโค้งสวย) เลยถ่ายผมแทนซะเลย

เหอะๆๆๆ

คืนนี้ก้อ เหมือนเดิมคือ เทๆ รูปใส่คอมทั้งหมด แล้วก้อ สวดมนต์ เข้านอนโดยไว

ZZZZ zzzz

ไปถึงก้อ ลุยใส่บาตรของแต่ละคนกันก่อนเลย ... ช่วงนั้นยังมีพระแค่ไม่กี่รูป เดินกันประปราย

พี่คนนึง สงสัยว่าทำไมไม่มีพวกไทยใหญ่ อย่างที่พี่ช่างภาพคนนั้นบอกเลย

ก้อเลยเดินไปถามอาซิ้มร้านโจ๊กในตลาด ได้ความว่า ........... "โอ๊ยยยย อีเลิกมีไปตั้งนางแล่ว"

ขำกันไม่ออกเลยคับงานนี้

แต่อย่างน้อยก้อยังได้ภาพพระสงฆ์เดินกันเป็นสาย และได้ภาพชาวบ้านมาบ้าง พอเป็นพิธีแหละค่ะ ^^

.
.
.
.

กลับมาถึงโรงแรมตอน 6 โมงเช้า ก้อซัดข้าวต้มรัวๆ เลยค่ะ

(ABF ของโรงแรมนี้ ของน้อยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก)

พี่ที่ดูแลทริปบอกว่า อย่ากินเยอะนะ เด๋วเจอโค้งอีกเพียบ เพราะขากลับเราจะไปทาง "ปาย" กัน

แสตมป์ได้ยินปุ๊บ (แสตมป์เคยไปปายมาแล้วค่ะ แต่แนนยัง) เลยบอกว่า เออ เส้นทางโคดจะโค้งเยอะ ได้เมาอีกแน่

ไม่ได้การ ... ต้องรีบซัดยาแก้แพ้ไว้เลย ... จะได้หลับไม่รู้เรื่อง

วิธีนี้ใช้ได้ผลนะคะ ^^;

.
.
.
.

ระหว่างที่รอรถออก ก้อไปเดินเล่นถ่ายรูปรอบๆ โรงแรมด้านนอก ... แล้วก้อไปเจ๊อะ กับเจ้าสิ่งนี้ค่ะ

 
แมลงอะไรซักอย่าง ที่คาดว่าน่าจะชะตาขาด วิญญาณหลุดลอยไปนานละ แต่คุณแมงมุมคงยังอิ่มอยู่แหงๆ

.
.
.
.

ออกเดินทาง และยังคงคอนเซปเดิมคือ นั่งหลับๆ ตื่นๆ ไปตลอดทาง

เค้าแวะไหนก้อแวะ ... เค้าพาชมตรงไหนก้อชม

วันสุดท้ายแล้ว ง่อยอย่างแรง -_-

แต่มาตาโต o_O เมื่อเค้าจอดให้ชมสิ่งนี้ ....

 
ทะเลหมอกคับพี่น้อง .... สวยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

น่าเสียดายที่ฟ้าไม่ค่อยแจ่มเท่าไหร่ (ณ เวลานั้น ก้ออากาศร้อนนะ)

ภาพมันเลยขุ่นๆ มัวๆ หมองๆ ยังไงชอบกล - -"

.
.
.
.

ที่เค้าแวะจอด มันเหมือนเป็นจุดชมวิวข้างถนน ตามเส้นทางที่จะไปปาย น่ะค่ะ

เห็นว่าจะมีมุมถ่ายภาพยอดฮิตด้วย ... แต่แนนไม่ได้สนใจฟัง เลยไม่รู้ 5555+

ตอนนั้นกำลังคิดอะไรเพลินๆ มั๊ง

 
ตรงจุดนี้ ห่างกับจุดทะเลหมอกมานิดหน่อย เค้าเรียกว่า กิ่วลม ค่ะ

น่าจะปามานว่า เป็นช่องลมทะลุผ่านนะ แนนว่า (อันนี้แนนคิดเอาเองนะคะ)

เพราะตรงนี้ที่เดียวเท่านั้น ตั้งแต่เดินทางมา ที่มันรู้สึกได้ถึงลมเย็นๆ มาปะทะใบหน้า ให้รู้สึกขนลุกได้

เหมือนมันอากาศหนาวแค่เฉพาะตรงนี้อ่าค่ะ (สังเกตในรูปลมโกรกมากๆ หัวเถิกเลย)

.
.
.
.

จากนั้นพวกเราก้อเดินทางต่อ ... ยังคงเหมือนเดิมค่ะ หลับๆ ตื่นๆ ^^

จนถึง อ.ปาย จนได้

แต่ไม่ได้ไปตรงจุดที่เค้าเที่ยวกันโครมๆ หรอกค่ะ เพราะมันเป็นแค่ เส้นทางผ่าน เท่านั้นเอง

แวะสักการะวัดน้ำฮู ซะหน่อย ก่อนกลับบ้าน เพื่อเป็นสิริมงคล ^^

 
ตรงบริเวณข้างๆ วัด ก้อจะมีของที่ระลึกวางขายอยู่บ้างประปราย

แต่แนนก้อยังอุตส่าห์ช็อปปิ้งได้อีก ^^;

เห็นพวงกุญแจในรูปป่ะค่ะ เค้าขายถูกมากเลยนะ แต่มันก้อไม่เห็นมีอะไรที่บ่งบอกว่าเป็น ปาย

ถ้าเค้าไม่เอาปากกาเมจิกสีแดง มาเขียนไว้ที่ตัวตุ๊กตาว่า "Pai"

บางตัวมีเขียนผิดไปวืดนึงด้วยนะ แล้วเขียนทับอีกที ยังจะกล้าเอามาขายอีก -*-

ถ้าแค่นี้ ก้อทำให้รู้สึกถึงของฝากจาก ปาย ได้แล้ว ... เด๋ววันหลังทำขายเองบ้างก้อได้ อิอิ

.
.
.
.

ทางผ่านอีกที่ ... ก้อคือ... หมู่บ้าน เสรีชล ค่ะ



ไม่รู้ว่า หมู่บ้านนี้มีที่มาที่ไปอย่างไร ... แล้วทำไมเราต้องแวะ... ไม่เห็นมีใครบอก

ไม่เห็นมีไกด์ แล้วก้อไม่มีคนเดินบรรยายด้วย

(ช่วงขากลับนี้ ไม่มีผู้ว่าฯ อยู่ในทริปด้วยแล้ว ... มันก้อเลยดูเรื่อยๆ เฉื่อยๆ ได้มากขึ้นค่ะ ^^)

แต่ดูรวมๆ แล้วเหมือนด้านหลังจะทำเป็น Home Stay ไว้ให้พักได้ด้วย เป็นลักษณะบ้านดินอ่ะค่ะ

ที่นี่ มีชิงช้าชนเผ่า เหมือนที่แนนไปปีนเล่นตรงแม่ลาน้อยด้วย ... ไหนๆ ก้อมาถึงถิ่นละ ... ขอซะหน่อย ^^



.
.
.
.

ต่อจากตรงนี้ ... ก้อเป็นที่สุดท้ายใน อ.ปาย แล้วคือ

สะพานประวัติศาสตร์ (ท่าปาย)

 

เห็นเค้าบอกปามานว่า สะพานนี้แต่เก่าก่อนเคยไว้ใช้เป็นเส้นทางข้ามไปฝั่งพม่า

แต่เท่าที่เห็น ... มันก้อเหมือนแค่สะพานข้ามคลอง ข้ามแม่น้ำ ธรรมดาๆ อยู่ในฝั่งทางไทยด้วย

ของเดิม อาจจะเคยเชื่อมต่อกับพม่าล่ะมั๊ง ^^"

.
.
.
.

เริ่มหลับๆ ตื่นๆ ในรถตู้นานขึ้นเรื่อยๆ แล้วค่ะ เพราะตอนนี้เราไม่ต้องแวะที่ไหนแล้ว

จะมีก้อแค่แวะทานข้าวกลางวันกันอีกที

ร้านนี้ ลงมาตอนที่กำลังสลึมสลือเต็มที่ ก้อไม่ทันดูว่าชื่อร้านอะไร

รู้แค่ว่า ... เค้าปลูกต้นกล้วยไม้ไว้สารพัดชนิดมากๆ

เรียกได้ว่า เหมือนเป็นร้านขายกล้วยไม้ แต่เปิดขายอาหารด้วยเป็นอาชีพเสริมจะง่ายกว่า

(เหมือนเดิมนะคะ ไม่มีรูปอาหาร เพราะวันสุดท้ายหมดเรี่ยวแรงแล้ว)

พอทานอาหารเสด ... ก้อเริ่มกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาหน่อย

แต่ก้อแค่ถ่ายๆ กล้วยไม้มาเท่านั้นเอง ... เพิ่งสังเกตว่า ตรงเกสรของกล้วยไม้

มันมีหน้าตาด้วยนะ!!

ตลกดีอ่ะ เหมือนอุลตร้าแมนมากๆ .. แต่ละแบบก้อหน้าตาต่างกันออกไป ^^;

 
ลองสังเกตหน้ากล้วยไม้กันสิคะ ^^

 
บรรยากาศในร้านก้อร่มครื้ม สดชื่นดีค่ะ


หน้าตาฝืนยิ้มเต็มที ... หมดแรงแล้วจิงๆ

คือ จะเรียกว่าหมดสภาพ น่าจะเหมาะกว่า - -"

.
.
.
.

หลังจากนี้ ก้อกลายสภาพเป็นซากท่อนไม้อยู่ในรถตู้เป็นที่เรียบร้อย

จนเวลาล่วงเลยมาถึง มื้อเย็น ที่ ร้านครัวเกษตร จ.ตาก

ร้านนี้ไม่ต้องพูดถึงรูปอาหารนะคะ เพราะไม่หยิบกล้องลงไปแล้ว

รสชาติอาหารเป็นยังไง แนนก้อจำไม่ได้แล้วอ่าค่ะ ... แถมกินอะไรไปบ้างยังนึกไม่ออกเลย

คือมันเหมือนซากอะไรซักอย่าง ที่โดนต้อนให้ลงไปกินๆๆๆ แล้วก้อกลับมาขึ้นรถ - -"

ทางผู้หลักผู้ใหญ่เค้าก้อร่ำลากันตั้งแต่ตรงนี้เลย ... เพราะจะต้องแยกกันกลับแล้วล่ะ

แนนก้อ เฮ้ออออ~~ ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ

..... ถึง ททท. กรุงเทพฯ ปามานเกือบ ตี 1 ยังดีที่ป่าป๊าไปรับที่นั่น

ไม่งั้นคงหลับหมดสภาพในรถ Taxi แหงมๆ

เป็นอันจบทริป ทัวร์ 3 แม่ แต่เพียงเท่านี้ ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงบรรทัดนี้กันนะคะ ^^

ขอขอบคุณ:

- แสตมป์ (แฟนอ้วน) เพื่อนที่น่ารัก ที่ชวนเราไปร่วมทริปด้วยนะจ๊ะ ^^

- พี่หนู พี่ใหญ่ใจดีแห่งบ้าน ททท. ที่อำนวยความสะดวก และให้ความรู้ตลอดทริปด้วยค่ะ

- พี่หนุ่ม คนขับรถตู้ ที่ขับซิ่งได้ใจเหลือเกิน โดยเฉพาะโค้งที่แม่ฮ่องสอน X3

- เพื่อนๆ พี่ๆ ทุกคนในรถ ที่เป็นกันเอง น่ารัก และนิสัยดีกันทุกคนเลยค่ะ

ขอบคุณป๊า ม๊า ที่ทำให้แนนได้พบเจอมิตรภาพจากผู้คนดีๆ แบบนี้ค่ะ ^^


ปล.ประจำวัน:

วันนี้เน้นตอบเม้นอย่างเดียวเลยละกันโนะ ^^

- ตอบคุณเปิ้ล applemee นะคะ

แนนใช้กล้องคอมแพคธรรมดา ยี่ห้อ Canon รุ่น IXY 910 IS ค่ะ

กล้องตัวนี้ ถ่ายธรรมชาติสวยค่ะ ^^ ขอบคุณที่ชมนะคะ กล้องมันดีค่ะ แหะๆ

- ตอบคุณ nui

แนนมีคู่มือภาษาไทยนะคะ แต่ถ้าจะให้ส่งรายละเอียดการใช้งานกล้องให้ทางเมล์

แนนคงไม่สะดวกจิงๆ อ่าค่ะ .. คงต้องรบกวนคุณ nui ลองถามที่ร้านที่ซื้อมาดูนะคะ

เพราะที่แนนได้มา ก้อไม่ตรงกับรุ่นของมันหรอกค่ะ เพียงแต่คล้ายกันบ้าง

คำสั่งพื้นฐานส่วนใหญ่ก้อคล้ายๆ กันหมดทุกรุ่นอ่าค่ะ ^^

จิงๆ แนนเองก้อแทบไม่ได้อ่านคู่มือเลยด้วยซ้ำ ใช้ตั้ง auto อย่างเดียวเอง ง่ายสุดแล้วค่ะ

ยังไงลองเล่นๆ เองแบบไม่เปิดคู่มือ ก้ออาจจะได้ภาพที่สวยไปอีกแบบนึงก้อได้นะคะ สู้ๆ ค่ะ

- พี่เปิ้ล simplespace

มันคือ "ชะโงกทัวร์" จิงแท้แน่นอนเลยค่ะพี่ ^^" เพราะคนในทริปส่วนใหญ่เค้าก้อเรียกแบบนี้ค่ะ

เหอะๆ


ปล. (อีกซักที) แนนเพิ่งไปกินบุฟเฟ่ต์เนื้อย่าง Giant Yakiniku มาค่ะ ..

ไว้จะมาอัพเดทหน้าต่อไปนะคะ ...^^ จะเทพอย่างที่เค้าร่ำลือกันหรือไม่ ... ต้องติดตามค่ะ^^